عکس های جالب از همه جا

10 سمبل اعتراض دنیا

Top 10 Protest Symbols
10 عکس
د;انلود یکجای تمامی عکس ها در فایل zip

نهایت فداکاری

بعضی اوقات یک عکس قدرت این را دارد که دنیا را عوض کند.در 11 ژوئن 1963 رهبر بودائى Thich Quang Duc چهار زانو در خیابان شلوغی در Saigon نشست,سطل بنزینی را روی خودش ریخت,آتش را روشن کرد,و خیلی سریع در شعله های آتش محو شد.دلیل این کار وی اعتراض به آزار و اذیت آمریکایی های مستقردر ویتنام جنوبی بر علیه بودایی ها بود.این روش اعتراض توسط بودایی های دیگر هم انجام شد و رئیس جمهور Ngo Dinh Diem را از محبوبیت به پایین کشید و طولی نکشید که در نوامبر 1963 او از قدرت توسط کودتا کنار کشید شد و به دار اعدام آویخته شد.

سقوط صدام

در هنگامی که آمریکا در حال جنگ با عراق بود,در میان مردم حرف برکناری بدنامترین دیکتاتور دنیا بحثی بود که شادمانی را بر روی عراقی ها می آورد.در 9 آوریل 2003 وقتی ارتش آمریکا به بغداد رسید,مردم عراق دور مجسمه ی صدام حسین در میدان Firdos جمع شدند و با کمک یگان کوچکی از آمریکایی ها با ماشین مجسمه را به زمین انداختند.

4 مرده در Ohio

در 4 می 1970,یک دعوای ناخوشایند ویتنامی در دانشگاه Kent رخ داد. وقتی دانشجو ها پارکنده شدند,سرابازان گارد Ohio رو به جمعیت آتش کشیدند,که 4 نفر کشته و 9 نفر زخمی به جا گذاشت.این کشتار باعث شد صدها دانشجو و دانشکده به نشانه ی اعتراض تعطیل کنند و به سمبلی از اعتراض به آتش گشودند و سیاست های تند تبدیل شود.به غیر از تمامی عکس هایی که گرفته شد عکس پسر 14 ساله بنام Miller Jeffrey توسط John Filo انداخته شد و فردای آنروز در صد ها روزنامه چاپ شد و جایزه ی Pulitzer Prize را برد.

کنسرتی در تفرجگاه

Marian Anderson اولین خواننده ی آمریکایی - آفریقایی بود که در اوج نژاد پرستی توانست با سختی های فراوان به شهرت برسد و در کاخ سفید اجرایی داشته باشد.اولین آهنگ وی که در رادیو با 75,000 شنونده پخش شد "کشور من" بود که این آهنگ نشانه ی حقوق بشر بود و سمبلی برای آغاز آزادی شد.

رای دادن با لنگه کفش

"این بوسه ی خداحافظی تو,ای سگ!" حرفی بود که خبرنگار عراقی Muntazer al-Zaidi با پرتاب لنگه کفش به George W. Bush در کنفرانس خبری Dec. 14, 2008 زد.این تصویر پس از پخش در دنیا خبرنگار را به یک چهره ی قهرمان تبدیل کرد.

متلاشی کردن دیوار

وقتی در سال 1961 دیوار برلین بین برلین غربی و شرقی ساخته شد,این کار سمبل جنگ بین دو طرف بود جنگ سرد.در نوامبر 1989 لحظه ای تاریخی اروپا را عوض کرد.آلمان شرقی اعلام کرد که تمایل دارد دیوار های ما بین را بردارد که باعث شد 10 ها هزار نفر به خیابان بیایند و خوشحالی کنند.بعد از 28 سال دیوار فرو ریخته شد و آلمان متحد رقم خورد.

ایستادن بوسیله ی نشستن

آفریقایی- آمریکایی های Montgomery هفتاد درصد مسافران اتوبوس را تشکیل می دادند,ولی Rosa Parks هنوز در سال 1955 مشکل برای نشستن بر روی صندلی داشت.این قانونی بود که به او می گفت باید جایت را به مرد سفید پوست بدهی.و این دلیل بازداشت وی در اتوبوس Montgomery Bus Boycott بود.1 سال بعد این قانون حذف شد و این بانو بعنوان مادرحرکت حقوق مساوی انسانی شناخته شد.

مشت ها در آسمان

دوندگان آفریقایی آمریکایی المپیک مکزیک 1968 Tommie Smith رتبه ی اول و John Carlos رتبه ی سوم پس از قهرمانی دستان خود را بعنوان اعتراض به نژاد پرستی در آمریکا مشت شده به آسمان بردند .رتبه ی دوم این مسابقه Peter Norman استرلیایی نشان حقوق بشر را بر روی گرمکن خود زد.کار او از وی قهرمانی فراموش نشدنی ساخت.هر دو سیاه پوست بخاطر حرکاتشان از مسابقات حذف شدند و آن ها هیچ وقت کاری که کرده بودند را تکذیب نکردند.

شورشی نا شناخته

بعد از مرگ رهبر دموکراسی Hu Yaobang در اواسط 1989,دانشجویان درمیدان Tiananmen پکن دور هم جمع شدن که مرگ وی را عزاداری کنند.بعد از 7 هفته از مرگ وی مردم به خیابان ها می آمدند برای تحقق آزادی خود.دولت چین برای پخش جمعیت معترض تانک های نطامی خود را وارد خیابان ها کرد و بطور تصادفی شلیک هایی می کرد که جمعیت پخش شوند ,بالای 200 نفر کشته شدند.در این شلوغی مردی دقیقا رخ به رخ تانک ها ایستاد که جلوی کشته شدن مردم با بگیرد.و این مرد ناشناخته تاریخ ساز شد.بعضی ها می گویند وی کشته شد بعضی ها هم می گویند در تایوان مخفی شده است

صحنه ای که در دنیا پخش شد

بیشتر اتفاقات بعد از انتخابات ایران توسط دوربین های معمولی عکس برداری شد و از طریق ایمیل و اس ام اس وقایع به گوش هم رسید ,شاید ندا آقا سلطان 26 ساله هیچ موقع فکر نمی کرد لحظات آخر زندگی اش اینگونه به دور دنیا سفر کند.این کلیپ 40 ثانیه ای که صحنه ای را نشان می دهد که وی تیر خورده است و با چشم هایش به دوربین نگاه می کند خیلی ها را ناراحت و به گریه انداخته است.ندا به زبان فارسی یعنی صدا یا صدا کردن,پس از پخش بین المللی این کلیپ ندا به سمبل اعتراظات مخالفان تبدیل شد.

نوشته شده توسط ساراوقار | لينک ثابت |سه شنبه 13 مرداد1388| موضوع: |

«رابرت کاپا»، با نام اصلی «آندره ارنو فردیمن»، در اکتبر سال ۱۹۱۳ در بوداپست به دنیا آمد. او، پدر و مادری یهودی داشت، بعد از اینکه در سال ۱۹۳۲، به خاطر شرکت در تظاهرات ضد دولتی دستگیر شد، کشور زادگاهش را ترک کرد. کاپا گرچه، ابتدا دوست داشت، نویسنده شود، اما در برلین، عاشق هنر عکاسی شد. در سال ۱۹۳۳، با اوج گرفتن نازیسم، عرصه بر او تنگ شد و او مجبور شد نام مستعار «رابرت کاپا» را برای خود انتخاب کند.

او یکی از شاخص‌ترین عکاسان جنگ قرن بیستم است که در ۵ درگیری و مناقشه عمده شرکت کرد: جنگ‌های داخلی اسپانیا، جنگ اون چین و ژاپن، جنگ جهانی دوم، جنگ اعراب و اسرائیل، جنگ بین ارتش ملی ویتنام و نیروهای متحد فرانسوی.

کاپا، عکس‌های مشهور زیادی دارد و احتمالا شما پیش از این بعضی از عکس‌های مشهور رابرت کاپا را دیده‌اید، اما نام عکاس را نمی‌دانسته‌اید. برای مثال عکس‌های او از نبرد نورماندی یا عکس بسیار مشهور او از مرگ یک سرباز جمهوری‌خواه در جنگ داخلی اسپانیا، بسیار مشهور هستند.

رابرات کاپا، در سال ۱۹۴۷، یک آژانس عکاسی معتبر به نام آژانس عکاسی ماگنوم Magnum Photos را تأسیس کرد که که نخستین آژانس تعاونی با محدوده فعالیت جهانی برای عکاسان مستقل محسوب می‌شود.

داستان عکس مشهور کاپا
کاپا، از سال ۱۹۳۶ تا سال ۱۹۳۹، در اسپانایا به سر برد و از درگیری‌های جنگ داخلی اسپانیا عکس برمی‌داشت. کاپا به واسطه عکسی که در سال ۱۹۳۶ گرفت در سطح جهان معروف شد. حتما این عکس نمادین را که از صحنه فرو افتادن یک سرباز گرفته شده است، دیده‌اید:

اگر این عکس کسری از ثانیه دیرتر یا زودتر گرفته می‌شد، دیگر نمی توانست، چنین تأثیری داشته باشد. سرباز تیر خورده، در این صحنه در حالی که هنوز تفنگ را رها نکرده، با دستهای گشاده از هم، در حال افتادن بر روی دامنه‌ای پوشیده از چمن است. اما مدتی است که حرف و حدیث‌های زیادی در مورد این عکس در گرفته است و اصالت این عکس به چالش گرفته شده است.

این عکس نخستین بار در سپتامبر سال ۱۹۳۶، در مجله فرانسوی Vu و بعدها در مجله لایف، به چاپ رسید، با این عنوان: سقوط سرباز. کاپا ادعا می‌کرد که این عکس از صحنه مجروح شدن مرگ‌بار یک تفنگدار جمهوری‌خواه گرفته شده است. کاپا می‌گفت که عکس در جبهه Cerro Muriano در هنگام جنگ بین نیروهی ژنرال فرانکو و جمهوری‌خواهان گرفته شده است.

اما بر اساس بررسی‌های کارشناسان اسپانیایی، این عکس نه تنها در محل مورد ادعای کاپا گرفته نشده است، بلکه شاید این عکس صحنه‌سازی‌ای بیش نبوده است و این سرباز حقیقتا تیر نخورده باشد!

هم‌اینک نمایشگاه عکسی در موزه هنر بارسلونا با عنوان This is War در حال برگزاری است. با بررسی عکس کاپا و تطبیق آن با عکس‌هایی دیگر این مجموعه مشخص شده است که کاپا این عکس را در ۵۵ کیلومتر دورتر و در محلی گرفته است که در زمان گرفته شدن عکس، هیچ جنگی در آن جریان نداشته است.

کارشناسان اسپانیایی توانستند در چند عکس، مناظر کاملا مشابه از دامنه‌ها، خانه‌های روستایی و جاده پیدا کنند و که مطابقت کامل با عکس کاپا داشت و به این ترتیب پی به محل گرفته شدن عکس بردند. اینجا را ببینید.

جنگ‌های داخلی اسپانیا بین سال‌های ۱۹۳۶ تا ۱۹۳۹، ملت اسپانیا را به دو جناح تقسیم کرد و جان پانصد هزار نفر را گرفت.

مناقشه بر سر اصالت این عکس، چیزی نیست که به تازگی شروع شده باشد. از ۲۵ سال پیش مرکز بین‌الملیی عکاسی که توسط برارد کاپا بنیان گذاشته شده است، با منتقدان دیگر درگیر بوده تا به اصالت عکس را ثابت کند. حتی فیلم مستندی با عنوان The Shadow of the Iceberg هم در مورد جنبه‌های محتلف این عکس ساخته شده است. مشخص نبودن زخم بر روی بدن سرباز هم چیزی بود که پیش از این، شک و تردید در مورد این عکس را برانگیخته بود.

اما گذشته از این عکس، کمتر کسی پیدا می‌شود که هنر عکاسی کاپا را تحسین نکند و یا شکی در بزرگی او و رویجه ضد فاشیستی‌اش داشته باشد.

یک سخن قصار از کاپا سرلوحه بسیاری از عکاسان جنگ است: «اگر عکس‌هایتان به اندازه کافی خوب نیستند، به خاطر این است که به اندازه کافی به سوژه نزدیک نبوده‌اید.»

خود کاپا هم با اعتقاد به همین سخن خود وقتی در ویتنام در سال ۱۹۵۴ مشغول عکاسی بود، با رفتن روی یک زمین آلوده به مین، جان خود را از دست داد.

عکس‌هایی که کاپا در جریان نبرد نورماندی گرفته است، هم شهرتی جهانی دارند:

حتما متوجه محو بودن و فوکوس نبودن این عکس‌های شده‌اید. گرچه در روزهای نخست و بعد از چاپ این عکس‌های در لایف، تصور می‌شد که علت فوکوس نبودن عکس‌ها، لرزش دست‌های عکاس است، اما بعدا مشخص شد که اشتباه دستیار او در تاریکخانه منجر به به نابودی تعداد زیادی از عکس‌های او در این روز شده است. از بین انبوه عکس‌هایی که در این روز گرفت، تنها ۸ فریم، ظاهر شدند و همین عکس‌های هم آنقدر تأثیرگذار شدند که هر وقت از D Day یاد می‌کنیم، ناخودآگاه به یاد آنها می‌افتیم.

سه عکس دیگر از کاپا:

کشاورزان آلمانی از خانه‌های سوخته‌شان فرار می‌کنند